NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Sporcu Steve Harrington'un bütün çocuklara, özellikle Dustin'e
ağabeylik yapacağını, aşk, cesaret ve saç bakımı hakkında
değerli dersler vereceğini kim bilebilirdi?
Steve, Dustin ve Dart'ın gelişmelerine
ve araba mezarlığı savaşı ile
daha fazlasına derinlemesine dalacağız...
Aldım. Şeker bende.
Şimdi, Beyond Stranger Things'de.
Her zamanki gibi sizi uyarıyorum, spoiler var.
Çok fazla şeker yediniz, yeni başladık.
HAWKINS'E HOŞ GELDİNİZ.
BEKLENMEDİK DOSTLAR
Gördün mü? İşe yaradı.
Şimdi masada
Stranger Things 2'nin tartışmasına katılanlar,
JIM RASH SUNUCU
Dustin'i oynuyor,
Gaten Matarazzo bizimle.
Steve, Joe Keery bizimle.
Baş yapımcı ve birçok bölümün yönetmeni
Shawn Levy bizimle.
Ve dizinin yaratıcıları Duffer Kardeşler, Matt ve Ross.
Stranger Things'in bu harika devam sezonu
hakkında her şeyi bizimle tartışmak üzere
bize katıldığınız için teşekkür ederiz.
Steve ve Dustin her iki karakterin gidişatı ve gelişmelerinde
kilit bir rol oynadı,
önce ondan başlamak istiyorum.
Bu eşleşmeler sizi şaşırtıyor mu?
Evet, yani kesinlikle.
- Planlı değildi. - Değil miydi?
MATT DUFFER YARATICI/YAZAR/DİREKTÖR
Planlı değildi.
Nasıl oldu?
Keşfettiğimiz bir şey.
Sezona başlarken Dustin ile
ROSS DUFFER YARATICI/YAZAR/YÖNETMEN
Steve'in dostluğu yoktu.
Hikâye kendi kendine
- gelişti sanki. - Evet.
Dustin'in yardıma ihtiyacı olduğunu anladık,
çünkü arkadaşları yanında değildi.
Sonra Steve'in yalnız kaldığını gördük,
Nancy onu terk etmişti ve...
Çok üzücü bir hikâyesi vardı.
Canı çok sıkkındı...
"Odasında üzülen Steve'i gösteremeyiz." dedim.
Hayır bu çok şey olurdu...
SHAWN LEVY BAŞ YAPIMCI/YÖNETMEN
İlk birkaç bölümde kalbi çok kırıldı.
Bu yıl Steve'e daha fazla yapacak şey vermek istedik.
Sonra biz daha çok...
Dustin'in Steve'i araması mantıklı mı?
O kadar çaresiz olabilir miydi?
Çünkü gerçekten... O hareketi yapmak için çok çaresiz olmalıydı.
Evet.
Bu fikri geliştirince,
ona bayıldık. "Bu harika bağlanma anları verecektir,
özellikle ikisi de biraz kalbi kırık
karakterler olduğu için." dedik.
- Evet. - Yardım eder
ve birbirlerini iyileştirirler dedik. Çok heyecanlandık.
Birbirlerine rastladıkları sahneler arasında
çok farklı olanlar var.
Steve'in çiçek getirmesi ve o noktanın
geçiş olduğu aklımıza geldi.
- Sopa hâlâ sende mi? - Hangi sopa?
Çivili olan.
- Neden? - Yolda anlatırım.
- Şimdi mi? - Şimdi.
Bu ikiliyi tanımlayan ilk taslağı alışımı
çok iyi hatırlıyorum.
Bu ikisinin harika olacağını düşünmüştüm.
Bu birlik hakkında sen nasıl hissettin?
- Harika. - Evet, heyecanlı.
- Çok heyecanlı. - Eğlenceli.
böyle biriyle çalışmak...
Senin karakterin benimkinden tamamen farklı bir dünyadan.
Tamamen. Çok komik.
Benzer şeyler yaşıyor olsak da,
hepimiz farklı bir şey katıyoruz.
- Anlatabildim mi? - Çok komik.
Çünkü bu Steve'in gelişmesinde de kilit nokta
ve Stranger Things'de olduğunu düşündüğünüz yerde
ve devam sezonundaki yerinde.
Bütün birinci sezonda, kötü adamdı...
- Seksenler sporcu karakteri. - Evet.
Pilot senaryoda ve sonra...
Joe'yu bulunca, biraz gelişmeye başladı,
daha sevimli ve sempatik oldu,
şey noktasına kadar...
Birinci sezonu yazarken fark ettik ki
onu biraz öne çıkarmak istedik, "sürtük" Nancy Wheeler'ın
olumsuz yönüyle bitirmek istemedik.
O eve girip günü kurtarması, bir son dakika
değişikliğiydi.
Bunlar karakterleri oluşturan oyunculara en iyi iki örnek.
13 ana karakter var, biliyorsunuz,
bazıları diğerlerine göre daha iyi oluştu,
Dustin ve Steve'in iki stereotip olarak başladıklarını biliyorum.
Gaten'le tanışana kadar yer tutucuydular,
biz de "Çok ilginç." dedik. Dustin...
Gaten'ı nasıl yazıyorsunuz? Yani...
Gaten karakterini yaratamazsın.
Hayır. Gaten... Ondan bir tane var.
Evet.
- O yüzden rol verdiğimiz ilk çocuktu. - Sahi mi?
- Evet. - Bilmiyordu.
- Öyle mi? - Bilmiyordun?
- İlk olduğumu bilmiyordum. - Çok iyi.
O şey değildi...
Kaydı gördük, herkes bu çocuk dizide olmalı dedi.
O Dustin olacak.
SEÇME KAYDI GATEN MATARAZZO
Kesin bir gücüm var. Söyle.
Gelip diğer çocuklarla oynadı.
Galiba Gaten sinirliydi.
-Öyleydim.
Hiç rakibi yoktu.
L.A'e gittiğim zaman fark ettim.
Odaya girdim...
Neredeyse altıma sıçıyordum, çok korkmuştum.
Girdim, Finn'le tanıştım.
Finn'in yanına oturdum,
o da altına sıçmak üzereydi,
ona baktım, o da bana baktı.
"Merhaba." dedim. "Merhaba." dedi.
- Anladın. - Konuştuk,
sonra anladık.
Biraz konuşmaya başladık.
Birlikte girdik. Sahneyi oynadık. İyi zaman geçirdik.
Kaçınılmaz buluşmanız evin dışında gerçekleşiyor...
Evlere giderken, harika bir hikâye görüyoruz.
Reagan ve Mondale arasındaki politika...
ve 1984 seçimleri.
- Evet. - Hangi evin hangi partiyi tuttuğuna
karar vermek eğlenceli miydi?
Wheeler'ların Reagan'cı olacağına karar verirken çok tartışılmadı.
- Doğru. - Evet.
Çünkü büyük bir çoğunluk oyuyla kazanıldı.
Biz hemen,
"Dustin evi, Henderson'ların evi kesin zayıf tarafta olacak." dedik.
Yüzde yüz.
Loch Nora yakın semtti.
Biz Kuzey Carolina'da büyürken, daha zengin bir semtti.
Loch Nora'da yaşayan çok Reagan'cı olduğunu düşündük.
Biraz eğlenceli, biraz da karakterlerin
- ailesine bakıştı. - Evet.
Wheeler'lar ve Henderson'lar.
- Tamamen uyuyor. - Evet.
Annesine aşık oldum.
- Evet. - Yani...
- Şey... - Biliyorum.
Çeyreklik ararken o ilk sahnede
o anne ile arandaki kimya
- şey gibi... - Komikti.
- Onlarla takılmak istiyorum. - Harikaydı.
Aptal para.
Dikkat et. Mews'a çarpıyordun.
- Yastık altına bakabilir miyim? - Dusty.
Anne lütfen, acil bir durum bu.
O kedi. Kedi komikti.
- Zavallı Mews. - Zavallı Mews. Huzur içinde yatsın.
- Huzur içinde yatsın. - Mews'a adalet.
- Hayır. - Mews'a adalet.
- Anında trend oldu. - Olamaz.
Anında trend, hashtag. Hashtag, "Mews'a Adalet."
Onu gönderdin...
Onu aramaya gönderdin. Zavallı kadın hâlâ arıyor.
- Onu buluruz. - Onu buluruz.
Seni seviyorum.
- Ben de. - Tamam, git.
Bu birliğin başına ve çıkış noktasına dönersek,
karakterin gelişmesi anı var,
tam olarak tren yolunda. Biraz Benimle Kal var.
Biliyorsunuz, hadi.
Ne diyorsun, bilmiyorum.
Benimle Kal'ı hiç izlemedim.
Hiç izlemedin mi?
Benim hatam. Özür dilerim.
Tren yolundaki sahneyi sevdim.
Geçen sezondaki tren yolu sahnesinden daha iyi.
- Pardon? - Ne? Sadece sevdim diyorum.
Bu sağlıklı bir tartışma.
- Hayır, bu... Evet. - İkinci sezondakini sevdim,
çünkü karakterlerin gelişimi
için daha gerekli gibiydi.
İlk sezon neredeyse biraz bölünmüştü,
çünkü Dustin ve Lucas öndeler,
konuşuyorlar, "Geldik mi? Hadi ama."
Biraz daha ağırdı, "Devam edelim." gibi.
Herkes gittikleri yeri biraz daha merak ediyordu.
İkinci sezondaysa,
herkesin o sahneyle ilgileneceğini hissediyorum.
Ve çok güzel görünüyor.
- Kesinlikle çekimi eğlenceliydi. - Çok eğlenceli.
Bence nadiren böyle bir...
İki buçuk sayfa filan diyalog vardı.
Çok uzun bir diyalog sahnesiydi.
Ve şey... Bütün sahneyi,
bilmiyorum, muhtemelen
- beş altı kere filan çektik. - Evet.
Kesinlikle daha fazla.
Çok görkemli. Ve o bölümü yöneten Andrew Stanton,
çekimlere bakarken...
Dört tane tamamen ayrı geniş çekimi var,
orada sadece kameraya doğru yürüyen küçücük...
Dört farklı çekim.
ÇIKARILMIŞ BÖLÜMLER
- Hall & Oates gibi ama daha iyi. - Daha iyi.
Bence çok görkemli. Onların çoğu kullanıldı
ve bu... Bu çarpıcı bir yer.
Yani... merak ediyorum.
Bilgisayar ürünü görüntüler devam sezonunda gelişti mi?
- Evet. - İlkine göre...?
Öyle hatırlıyorum.
- Evet, daha üst seviyede. - İzlerken.
Bütün post prodüksiyon ofisi artık...
görsel efekt uzmanlarıyla dolu, öncekine göre çok farklı bir deneyim.
Sadece bir kişi vardı,
O da yarı zamanlı geliyordu, yani...
Ciddi misin?
Birinci sezonda, hiç kullanmayı planlamıyorduk,
çünkü istiyorduk ki dizi...
SAHNE ARKASI
- Pratik olsun. - tamamen.
Elbiseli bir adam, o da Demogorgon'un
ve her şeyin tasarımını etkiledi.
Mini ayaklıklar takmış elbiseli bir adamdı.
- Mark. - Mark, tamamen...
Tepeden tırnağa yağlanmıştı.
- Yağlanmış mıydı? - Yoğun bir şeyle...
Klasik Cumartesi gecesi. Anladım.
Ama çok kaygan olmuştu.
Duvarın içinden çıkacağı sahneler çekiyorduk,
o sağa sola sallanıyordu.
- Bu muhteşem. - Çabucak pratik efektlerin
her zaman işe yaramayacağını fark ettik.
Birinci sezonda, başlangıçta...
pratik-dijital oranı 50'ye 50 gibiydi.
İkinci sezon öncesi, Duffer kardeşlerin...
GÖRSELLEŞTİRME ÖNCESİ
2. sezon için çok daha fazla vizyonu vardı,
devam sezonunda görsel efektler...
ORİJİNAL KAMERA GÖRÜNTÜLERİ
çok daha ön planda...
BİLGİSAYAR ANİMASYONU TESTİ
olacaktı.
SON ÇEKİM
Çöplük sahnesini sorayım.
Belli ki, şeyin... hiçliğin ortasındasın.
Bir başka deyişle, çevrende hiçbir şey yok.
İlk sezonda bütün şeyler elbise içinde onunla etkileşim kuruyordu.
Uçtaki adama vurduğumda, aslında elbiseli bir adama vuruyorum.
- Evet. Şey... - Ama bu sefer...
- Bu sefer çok farklıydı. - Diyecektim ki...
Mükemmel, çünkü bunu bana göstermelerini istedim.
Harika!
- Bu gerçek... - Bu gerçek olanı.
Bu gerçek olanı.
- Bu... - Güvenli çivileri olan bir tane de var.
- Bu gerçek. - Tehlikeli.
- Dikkat et. - Hayır, gerçekten.
Bunu salladım ve eğlendim. Evet, bu gerçek.
- Şakası yok. - Mark'a onunla vurmadık.
Şunu istiyorum...
Bunu geliştirirken... Steve, besbelli,
- Billy ile yumruklu dövüşüne geliyoruz. - Evet.
Aman Tanrım.
Kimse bana ne yapacağımı söyleyemez.
Yüzün hep
- çok dağılmış görünüyor. - Darmadağın.
Bu yıl...
burnumda bütün o tamponlar vardı,
bir de üstüne...
- Harika görünüyordu. - Evet.
Hiçbir şey ilk sezondaki darbeden kötü olamaz.
O sert, müthiş darbe, o en kötüsüydü.
Sence bu kavga bölümü...
Bu kavga bir tür güç değişimi mi?
O bu sorumluluğu çok ciddiye alıyor,
bu çocuklara göz kulak olmayı.
O başından beri hep...
Billy ile çarpışma rotasına girmesini istedik.
O anlardan biri yaşansın istedik,
bu bir adam... Ve Stephen King bunu çok iyi beceriyor,
bu öyle bir karakter ki... Bir katil değil,
ama kazayla bir şeyi fazla ileri götürebileceğini düşünebilirsiniz.
Ve bu işin sonunda
Steve'in kalıcı beyin hasarı geçireceği düşünülebilir.
Bu hikâyeleri duyarsınız.
Ve o anlamda korkutucu olmasını istedik.
Billy karakterinin bütün amacı oydu,
uçlarda olan insan bir kötü adam olması.
Son olarak, sezon sonlarında Billy ile babasının olduğu o sahne...
Seninle ne konuştuk?
çok kötü ve nefret uyandırıcı olan
-bu karakteri alıyor...
sonra, bir şekilde,
neden öyle olduğuna bir bakış sunuyorsunuz.
Bu da hislerinizi karmaşıklaştırıyor...
- Evet. - hem de çok.
- O en sevdiğim sahnelerden biriydi. - Yine de korkunç biri.
- Evet. - Ve kötücül.
Ama ilginç olan şu...
- Nereden geldiği sorusu. - Bu bağlam.
Evet.
Onu bir yerden öğreniyorsunuz.
- Evet. - Bu asla davranışı mazur göstermez.
Daha çok bir keşif gibi, bu nereden...?
- Bu nereden geliyor? - Nefret aktarılabilir.
- Gerçekten. - Evet.
Onun nasıl işlediğini görmek istedik.
Ama kimseye bir şey olmadı.
- O ağırlığı başına vurdular. - Hayır.
- Evet, ama onun suçu değildi. - Hayır.
Sadece diyorum ki...
Bu numaralar bazen korkutucu.
- Elbette. Onlar daima eğlenceli. - O çekimi kullandılar mı?
- Evet kullandık. - Evet.
Dacre'nin başına vurduğu levha vardı,
belki sadece... Bazen yanlış noktaya vuruyor.
- Joe'nun başı döndü. - Biraz çarptı.
- O mu kullanıldı? - Tekrarlamak istemedim.
- Hayır, yani... - Kullandık.
Duygu hafızası, görünce "Hatırlıyorum." dersiniz.
Ve gerçektir.
Bir saniyelik bir levha parçalanması.
- Değdi. - Sizce de değdi mi bilmiyorum.
- Sanırım. - Biraz hasar.
- Evet, tekrar yapardım. - Evet.
- Dacre ile çalışmak nasıldı? - Korkutucu.
Burada değil, istediğini söyle.
ÇIKARILMIŞ BÖLÜMLER
- O, Sevimli... - Kesinlikle.
güzel Avustralyalı. Power Ranger.
- Bir Power Ranger mı? - Öyleydi.
- O Red Ranger. - Öyle miydi?
Bizce Red Power Ranger
bütün zamanların Power Ranger'ı.
- O lider. - O lider Ranger.
Ama Dacre'ın çılgınca sevimli olması,
gerçekte kazanması,
sonra Joe ile çekimlerde,
- kötüleşmesi. - Dönüşüyor.
Evet. İyi. Çalışması harika.
- Biliyorsun. - Senin Dart'la
vedalaşmana dönmek istiyorum.
Hey.
Benim. Arkadaşın Dustin.
Dustin.
O sahnede harika olan...
Tekrar, söylediğin gibi, Dustin
nasıl önceki stereotipler gibi olacak...
Gözlüğü olan o ezik geek,
biraz korkak ve şöyle...
Sosyal yönden çok beceriksiz filan.
Elbette sen bütün bunları aştın,
ama asla o gerçek,
muazzam cesaret anını yaşamadı,
yani bir tür kendini feda etme. Neredeyse.
Kendini feda etme olabilirdi.
Çükü ilk sezonda bile, o...
Arkadaşlarını filan koruyor,
ama sürekli... Daima korkuyor.
Öyle bir sahnem olduğu için mutluyum.
Evet. Sen kahraman gibiydin.
En sevdiğin çekimlerden biri, o ilk kükrediği zaman biliyordun
ve derhâl... Bu senin yaptığın bir şeydi.
Herkesin önüne geçtin
ve onları arkaya iterek herkesi korudun.
VFX-DART YOLU KAPATIR
Ve nuganın çağrısı... Nuga gibi...
O harika nuganın savunucusu gibidir.
3 Musketeers en sevdiğim şekerlerden.
İlk üçüm arasında.
- İlk üç mü? - İlk üç.
- Diğer ikisi? - Charleston Chew ve Reese's Fast Break.
- Hiç düşünmedin. - Reese's Fast Break?
Reese's Fast Break, Charleston Chew, 3 Musketeers.
- Tanrım. - O bizim ilk fikrimizdi.
Çocuk ve canavarı.
- Dustin'le ikinci sezon için. - Evet.
Misketle oynadığın
- sahne başlattı. - Küçük bir misket.
Avucunda.
Ama o çok yardım etti.
Shawn çok yardım etti ve müzik çaldı.
O sahneyi o olmadan yapamazdım.
Gerçekten yapamazdım, harikaydı.
Sette müzik çalmak,
bazen oyunculara aradığınız şeyi
vermenin iyi, içgüdüsel bir yoludur.
Bunu Holly'nin ışıkları takip ettiği
hangi bölümse, onda kullandım.
O kız, üç yaşında filandı.
Holly birinci sezonda gerçekten çok küçüktü.
O kadar genç bir oyuncu ile sözlerin bir yararı yoktur,
ben de sette ürkütücü müzik çalmaya başladım,
o arada sözlerimle veremeyeceğim
duyguyu vermek için. Ve o çekimleri yaptık...
Sonra ilk sezonda Brenner Eleven'ı koridorda taşırken de yaptım.
Müzik çaldım. Oldukça fazla kullandık.
Yönettiğim bölümlerde genelde yapıyorum.
- Andrew da yaptı. - Andrew da.
Araba mezarlığı sahnesi gibi...
Close Encounters'ı çalmıştı.
Oradan çıkarken diyalog olmayan bölümler için
müzik çaldığını hatırlıyorum. Çok yardımcı oluyor.
- Evet. - Dustin ve Steve'in bu yolculuğuna
ara verip, şuna geçelim:
Kar Balosuna.
İkili komedide başarılı olacaktı, biliyorduk.
- Evet. - Değil mi? Başında
bunun iyi bir komedi olacağı belliydi.
Sonra sezon sonunda, duygusal
- olarak başarılı oldu. - Evet.
Bunu başarmak gerçekten zordur,
Hem komik, hem de duygusal bir eşleşme.
Sizler tamamen başardınız.
Sondaki, Stacey'e yaklaştığım sahne,
Şöyle hissediyorum:
Bütün bunlar Steve sayesinde oldu.
Bana kızlar ve saç, her şey hakkında öğütler verdi,
ona kendimden emin yaklaştım, kendimi bir parçası gibi hissettim...
- Çok emin. - Çok emin.
Sonra, "Git başımdan." deyince,
Çok şaşırdığını hissettim, "Lanet. Ben Steve Harrington değilim.
"Ben Steve değilim." oldu.
O anda, birkaç kez reddedildikten sonra,
tek başınaysanız...
Sana yakın çekim yapmıştık ve müzik çalıyordu,
Mohawk saçlı sert bir adam olan kamera taşıyıcımız,
baktım gözünde yaşlar vardı.
Hayır.
- Mohawk.... - "Gaten yaptı yapacağını." oldum.
O ifaden yürek parçalayıcıydı.
Sanırım diziyi seyreden pek çok kişi,
istemeden dansa giden ve yapacak işi olmayan
birinde kendini bulmuştur.
Köşede duran biri.
- O oldu... - Çok zor bir an.
- Sonra... - Nancy'i istiyorsun.
Gidecek bir Nancy'm yoktu...
"İyi olacak." diye gitmek.
Sana söylemedim sanırım, ama kuzenim Joanna...
Bunu hatırlamaz. benimle benzer bir konuşma yaptı,
"İyi olacak." gibi.
Joanna neden bana bunu söylemedi?
"İçinizden biri için iyi öğütlerim var." demiş.
Herkesin yetişirken,
geride bırakılacakmış gibi bir endişesi var.
Veya bazı alanlarda geri kalmış gibi.
Özellkle sosyal yönden hep gerideydim.
Aslında, tam bu sebeple, anaokulunda da geride kalmıştık.
- Çünkü siz... - İçinizden biri mi?
İkimiz de.
- İkimiz de sınıfta kalmıştık. - Ne?
- Sosyal tuhaflığın yüzünden mi? - Açıklamaktan memnunum.
Öyle mi...?
Çocuklarla ilişkilerde sorunlu olduğumuzu düşündüler.
Çünkü sadece şeylerle takıldığınız için...
Niye başkasıyla takılasın? En iyi dostun var.
DUFFER KARDEŞLER (19??)
Aynı oyuncakları seviyorduk...
"Bu dünyada başkalarıyla iletişim kurmayı öğrenmelisin." dediler.
- "Sanmıyorum." demişsindir. - Çok aptalca.
-Doğal olarak bizler yönetmeniz.
Bence zor. Herkes bununla mücadele ediyor.
Çok korkuyorsun. Başkaları önüne mi geçiyor?
Bütün bunları anlamaya çalışmak. İnsanlarla başa çıkmayı
anlamak neden bu kadar uzun sürüyor? Ve bu yüzden...
Bu sezonun iyi yanı bu.
İlk sezonda belirledik,
yani her karakteri, bu daha çok şununla ilgili:
Günün sonunda herkes nasıl değişti?
Herkes bir şeyler yaşıyor.
Kendi karakterim hakkında öyle hissediyorum.
İkinci sezon daha büyük ve tehditler daha karanlık,
ve daha sinematik, ama...
Stranger Things DNA'sı var, bazı yönlerden bu da,
toplum dışındakiler için bir tür milli marş gibi.
Evet. Kesinlikle.
Dizimizdeki herkes, bunların yarattığı herkes
- biraz kırık. - Evet.
- Biraz kenarda. - Evet.
Ve kendinden emin değil. Dizi herkesi
yükseltiyor ve şunu diyor: "İyi olacaksınız."
İnsanlar bile... Billy'nin karakteri gibi.
Havalı bir çevrede sandığın insanlar bile,
içlerinden acı çekiyorlar.
Bu dizinin en sevdiğim yanı.
Sanırım senin karakterin...
Steve'de, şu düşünceyi seviyorum, bir süre...
Dünyanın kralı gibiydin.
Bu sezonda şunu fark ediyorsun:
Değilsin. Daima bu şey olacaksın...
Billy yeni kral.
Liseden çıkarken fark ediyorsun, ben...
Bu ben değildim. Steve kadar popüler değildim.
Ama o fark edişle birlikte bu sona eriyor.
Ne kalıyor? Herkes gibi bir yabancısın.
Bunun bir terapi seansına dönüşmesi fikrine bayıldım.
Çok fazla güzel şey söylediğimizi düşünüyorum.
- Gaten şimdi ağlıyor. - Ağlamaya izin var.
Bu yuva ile ilgili aydınlanma dünyamı salladı.
- Doğru ama. - Bunu söylememeliydim.
- Hayır, tamam. - Mecbursun, çünkü...
Çünkü o türlü bir yaşam deneyimi yazına yansıyor,
karakterlere yansıyor, onları doğuruyor,
yeni şeyler bulmanı sağlıyor.
Lisenin berbat olması iyi bir şey.
Mizahı bulup onu dengelemekten
söz ediyorsun ve o anlar kolay görünüyor
ama bütün bu dramatik şeyleri
- geride bırakınca daha kolay. - Evet.
Her ikisinin yaşadıklarının sonuçlarını
ve nereye varacaklarını bilmek bu karakterlerin sadece saç hakkında
bir Benimle Kal anı yaşamalarına izin veriyor.
Saçın nemliyken... Islak değil, tamam?
- Nemliyken. - Nemli.
Farrah Fawcett spreyinden dört kez basıyorsun.
- Farrah Fawcett spreyi mi? - Evet.
Farrah Fawcett. Sana bunu söylediğimi birine söylersen,
kendini ölmüş bil.
- Anladın mı? - Evet.
Burada saçları çok iyi yapılmış beyler arasında oturuyorum.
Kıskanmıyorum. Saçlarımdan kurtulma gibi bir tercih yaptım.
Harika bir saç işlemin olmalı.
Şey gibi...
Neden beni aşağılıyorsun?
- Çünkü bu tabii ki doğru. - Biliyorum!
Bunların hiçbiri kaza değil.
- Öyleyse evet... - Şeyden mi öğrendin...?
Hayır. Çok karmaşık, uydurma bir dağınıklığım vardı.
Steve Harrington ve Duffer Kardeşleri tanımadan uzun süre önce.
Shawn Levy'nin Steve Harrinton kadar bir saçı vardı.
Hatta belki daha büyük.
Aslan yelem vardı, şeye kadar...
Peruk filan takmıyordum.
Dacher gibi, günün sonunda
bunu çıkarır, normal kestirir,
ama benimki aslan yelesi gibiydi.
- altı ay boyunca bir aslan yelesi. - Çok güzel.
Aslında ona alıştım.
Sezonun sonunda kesince, kendimi şey gibi hissettim...
- Biliyorsun. - Samson.
Gücün elinden alındı.
Ya sen? Bir saç işlemin mi var?
- Hayır. Asla olmadı. - Yok mu?
Daha önce... her yerdeydi...
Havluyla kurulardım, sonra...
Sadece havluyla kurulardım.
Çok sevdim...
Bu bölümü derinlik ve işin esası
ile bitirebilirdik,
ama yüzeye çıkaracağız...
- Hayır. - ve sadece eğlenceden söz edeceğiz.
Benimle olduğunuz için teşekkürler.
Eğlenceli bir sohbetti.
Stranger Things 2 hakkında her şeyin
harika sohbeti olarak sürecek,
çünkü gerçekten harika bir devam sezonu.
Umarım daha sonra ne olacağını biliyorsunuz.
Beni burada, aynı giysiyle oturmuş göreceksiniz,
artık alıştınız.
Ama yepyeni konuklar olacak
ve Beyond Stranger Things hakkında
daha fazla soru ile siz hemen
seçer seçmez başlayacak.
-Yarın da olur.
Ama her neyse...
Tanrım.
Tekrar saç istiyorum.
Altyazı Çevirmeni: Yakut Eren